Postępy Shermana są niesamowite, a minęło zaledwie 48 godzin. Trochę rutyny, dużo wąchania, spokojne eksplorowanie i czas na bycie po prostu psem bardzo pomogły. Sprawdza, czy wszystko w porządku, prosi o czułość, pokazuje solidne przywołanie, a nawet samodzielnie wchodzi do swojego kojca. Również poświęcam czas na drodze. Nowe widoki, zapachy, stabilny ruch i struktura mogą być niezwykle uspokajające dla psów przechodzących przez duże zmiany w życiu. Kiedy zwolnisz tempo, psy pokazują, kim naprawdę są.

W tym roku uratujemy wiele psów!

Dziś wróciłem do Schroniska dla Zwierząt w Downey i usiadłem z sierżantem Vegą oraz kierownikiem obiektu, Joe. Po wszystkim zgodzili się oddać mi owczarka niemieckiego, którego nazwali Sherman. Jestem głęboko wdzięczny wszystkim, którzy się odezwali, podzielili się jego historią i okazali współczucie, gdy to było najważniejsze. Dzięki temu wsparciu, Sherman nie jest już tylko numerem na drzwiach boksu… w końcu jest wolny. Od tego dnia Sherman ma życie, na które zawsze zasługiwał.