Als Occupy Wall Street ging over de "1%" die de prijs van kapitaal manipuleerde, dan gaat Occupy AI over de "∞" die de prijs van arbeid manipuleerde. Mijn visie op waarom #OccupyAI existentiëler zal zijn dan we denken, en wat dat betekent voor de heropleving van het crypto-manifest👇

Voor de mobiele lezers: Ongelijkheid gaat niet langer alleen over lonen. Het is overal – het zit in de maatschappelijke toegang, in de opportuniteitskosten en zelfs in de aandelenmarkt. Vandaag de dag beheersen de top tien bedrijven in de S&P 500 bijna 40% van de totale waarde van de index – een niveau van concentratie dat ongekend is in de moderne geschiedenis. Het weerspiegelt de ontwrichting die we in het dagelijks leven zien, waar macht, rijkdom en kansen steeds meer gecentraliseerd zijn terwijl de rest van ons zich moet zien te redden. En de arbeidsmarkt stort in onder hetzelfde gewicht. Oktober 2025 kende de hoogste ontslagen in 22 jaar, een stijging van 183% ten opzichte van september en 175% hoger dan twaalf maanden geleden. De technologie alleen al schrapte 33.000 banen, bijna zes keer zoveel als de maand ervoor. Toch boeken bedrijven recordwinsten terwijl ze meer doen met minder mensen. Het sociale contract – de belofte dat onderwijs en hard werken zorgen voor een stabiel leven – is versleten. De aantrekkingskracht van populisme onder jongeren is geen discussiepunt meer. Kijk maar naar de ongelooflijke opkomst van Mamdani. Te midden hiervan, overweeg het spektakel van OpenAI. Wat begon als een publiek goed om AI te democratiseren, zoekt nu federale waarborgen terwijl het zich voorbereidt op een IPO van $1 biljoen. Het is een "non-profit" die risico's socialiseert terwijl het recent onbeperkte voordelen privatiseert (omdat 100x niet genoeg was), zonder verantwoording aan het publiek wiens gegevens de motor van zijn groei aandrijven, de motor die de meerderheid van de mensen vervangt die de samenleving laten functioneren. De brutaliteit is bijna komisch als het niet zo vertrouwd zou zijn – iets wat ik kan aanvoelen omdat ik ben opgegroeid in de angst van Occupy Wall Street. Maar in tegenstelling tot de vorige opstand, zal deze verontwaardiging anders metastaseren. Voer OccupyAI in. Het zal eerder komen dan we denken, harder toeslaan dan we ons kunnen voorstellen, en existentiële uitdagingen confronteren die ongekend zijn in de recente geschiedenis. Hoewel het er anders uit zal zien dan Occupy Wall Street, is de kernenergie hetzelfde: woede over geprivatiseerde winsten met gesocialiseerde verliezen. Het verschil deze keer is echter de schaal en het doelwit. En het zal veel erger zijn, omdat: De nieuwe vijand heeft geen gezicht. In tegenstelling tot bankiers in pakken, is AI gezichtsloos, incapabel van schaamte of empathie, en immuun voor verantwoording. "Wij zijn de 99%" vindt geen samenhang meer wanneer je niet definitief naar de 1% kunt wijzen. Het echte probleem is een gedecentraliseerd netwerk van computationele autoriteit, dat optimaliseert voor efficiëntie ten koste van de mensheid onder het mom van kapitalisme, en het concept van sociale mobiliteit volledig afbreekt terwijl de techbedrijven elke aansprakelijkheid vermijden (zoals "platforms" dat nooit doen) tegen elke prijs. Dit zal een crisis van arbeidswaarde zijn. In tegenstelling tot 2008 is dit geen liquiditeitscrisis. Dat betekent dat de Fed de economie niet kan "redden" met renteverlagingen of eindeloze liquiditeit. De vervangingen die plaatsvinden in de kenniseconomie zijn losgekoppeld van de kosten van kapitaal. Sterker nog, goedkopere geld versnelt automatisering, waardoor de link tussen de kosten en voordelen van menselijk kapitaal verder wordt ondermijnd. De belofte dat "hard werken en in jezelf investeren zal lonen" is gebroken als het industriebeleid het monetaire beleid overweldigt. Als Occupy Wall Street een morele ontwaking was, een collectieve uitroep tegen corruptie, hebzucht en ongelijkheid, zal OccupyAI gaan over de vrije wil zelf, het recht op zelfbeschikking. Het is niet langer genoeg om verantwoording van het systeem te eisen. Wanneer beslissingen worden genomen door modellen die we niet kunnen auditen, geoptimaliseerd door prikkels die we niet kunnen zien, en ingezet met snelheden die we niet kunnen begrijpen, verschuift de strijd van gerechtigheid naar autonomie. Het gaat om het behouden van wat ons menselijk maakt. Zodra dit zich instelt, wordt het duidelijk dat alleen een even gezichtsloze, gedecentraliseerde machine kan opstaan tegen de volgende grens van ongelijkheid. En als de post-trustbeweging die crypto vertegenwoordigt een echte tegenkracht wil zijn, moet het streven naar iets groters dan de financiëleisering van Wall Street of de coöptatie door de staat. In de hoogste idealen codificeert de bredere cryptobeweging autonomie – AI centraliseert cognitie; crypto decentraliseert het. AI haalt waarde weg; crypto herverdeelt het. AI wist auteurschap uit; crypto behoudt het. Het is een ander soort digitale arbeid, weg van de datadeterminisme die de AI-industrie verkeerd voorstelt als een "publieke dienst." De uitdaging die voor ons ligt is dan niet alleen monetaire afwaardering, maar de afwaardering van menselijke waarde zelf. De jongeren zullen een keuze moeten maken: een wereld accepteren waarin menselijke vindingrijkheid systematisch wordt gedevalueerd, of autonomie terugwinnen door constructivistische systemen die de vrije wil verdedigen. Occupy Wall Street heeft een generatie Millennials veranderd in hardcore Bitcoiners. Vijftien jaar later, nu we geconfronteerd worden met een nog grotere omwenteling, zal OccupyAI de katalysator zijn die Gen Z en Gen Alpha in cypherpunks verandert. En dit is hoe Bitcoin opnieuw zal opkomen, niet alleen op basis van herverdeling van rijkdom, maar op basis van zelfbeschikking – niet alleen als een waardeopslag, maar als een opslag van waarden.